BLISKO/DALEKO 2021

(Staję się naprzeciw ciebie)

 

Praca składa się z dwóch umieszczonych naprzeciw siebie i odtwarzanych równocześnie obrazów wideo. Pierwszy obraz jest rejestracją tego, co widzi osoba patrząca w słońce. Blask słońca oślepia, powoduje odruch zamykania oczu. Światło przedostające się przez skórę powiek ma czerwoną barwę. 

Drugie wideo  jest spojrzeniem z odwrotnej perspektywy. Przedstawia twarz kobiety, która próbując patrzeć w niebo, walczy z odruchem zamykania oczu. Światło słoneczne choć ogrzewa, drażniąc rogówki wywołuje  łzy.

Słońce jest dla mnie w tej realizacji osobistym symbolem. Symbolizuje  konkretną osobę – Kogoś, kto jest bliski i daleki zarazem, kogo chcę zrozumieć i poznać, do kogo próbuję się zbliżyć.  Ale w próbie spojrzenia słońcu w oczy odkrywam metaforę miłości w ogóle, konsekwencji jakie niesie ze sobą zgoda na bliskość, na wejście w relację z tym, co rzeczywiste.  Gdy patrzę na ciebie, a ty patrzysz na mnie i mnie widzisz, przywołujesz mnie z powrotem, przywołujesz mnie do siebie.  Czy tego chcę?…

Miłość obnaża i demaskuje. Każda próba wyjścia w kierunku drugiego odsłania i nas, obdziera ze złudzeń. Otwarcie na innego jest decyzją, że i ja zostanę zobaczona, poznana. Czerwień  to krew,  ludzkie trzewia. Ale swoim obrazem próbuję pokazać, że tu także jest niebo. To, którego nie widzę, które JEST WIDZIANE.

Staję się naprzeciw Ciebie.

 

Praca nie była dotąd pokazywana publicznie.